اختصاصی سايت معلولان ايران (سما): از زمانی که برادران ابراهيمی تصميم به تاسيس انجمنی با نام « انجمن کوچولوهای ايران» گرفتند بيش از سه سال می گذرد...

...

  از زمانی که برادران ابراهيمی تصميم به تاسيس انجمنی با نام « انجمن کوچولوهای ايران» گرفتند بيش از سه سال می گذرد. حميد ابراهيمی برادر بزرگتر و طراح اصلی انجمن می گويد: نزديک به دو سال و نيم پيگيری کردم تا مراحل اداری طی شد و وزارت کشور مجوز تاسيس اين انجمن را با ما داد. طولانی بودن روند مجوز گيری و عشق به اين انجمن و اهداف آن است که در هر کلام حميد ابراهيمی در مصاحبه خود را نشان می دهد تا آنجا که می گويد: برای ما هدف و مقصد مهم است و برای همين حاضر نيستيم مسائل و موانع کوچک جمع صميمی ما را نابود کند.

  سايت معلولان ايران(سما)، اينبار سراغ گروهی رفته است که خود را معلول نمی دانند؛ سازمان های و نهادهای دولتی نيز آنها را در زمره افراد معلول به حساب نياورده و امتياز خاصی را برای آنها قائل نيستند. افرادی که همه ويژگی های افراد عادی را دارند، با اين تفاوت که کوتاه تر از ديگرانند و همين کوتاهی قامت موجب مشکلات فراوانی برای آنها شده است. در مصاحبه با حميد ابراهيمی موسس اين انجمن درباره اهداف وی از تاسيس آن و فعاليت های اين انجمن سئوالاتی را مطرح کرديم، آنچه می خوانيد متن اين مصاحبه است.

  · خود را معرفی کنيد و درباره انگيزه ها و اهداف تاسيس اين انجمن توضيحاتی بفرماييد.

  حميد ابراهيمی هستم، 35 ساله و متاهل. طرح و ايده انجمن در حدود سه سال پيش از سوی بنده پايه ريزی و با حمايت دوستان نيز مواجه شد. بعد از آن برای کسب مجوز از وزارت کشور اقدام کردم که حدود دو سال و نيم طول کشيد و با طی مراحل اداری موفق به اخذ مجوز از وزارت کشور شديم.

  درباره انگيزه و دلايل تاسيس اين انجمن به اين مسئله اشاره می کنم که به لحاظ اينکه خودم در اين شرايط فيزيکی قرار دارم، خلاء های زيادی را در زمينه توجه به اين افراد در جامعه احساس می کردم به لحاظ اينکه جامعه از مشکلات اين قشر آگاه نبود، ما جايگاه خاصی را در جامعه نداشتيم، حقوق شهروندی ما رعايت نمی شد و همچنين کسانی که شبيه ما بودند از هم دور بودند. به اين دليل که فضای جامعه چنان سنگين بود که نمی توانستند با همنوهاعان خود ارتباط برقرار کنند چرا که جامعه افراد مشابه ما را مورد تمسخر قرار می داد. از اين رو ما سعی کرديم فضايی را فراهم کنيم که هم نوعان ما بهتر بتوانند با هم ارتباط برقرار کنند و در يک جمع صميمی تر باشند و بتوانند در زمينه های اجتماعی، اشتغال، زندگی و.. اطلاعات خودشان را در اختيار هم نوعان خود قرار دهند. ما اين نيازها را احساس کرديم و اين انگيزه ای شد که ما دوستان را دور هم جمع کنيم. ما 10- 12 نفر هيئت موسس پس از رايزنی ها موفق به ثبت اين انجمن شديم.

  · چه اهدافی را در اين انجمن دنبال می کنيد؟

  ارتقای شخصيت و توانمندی افراد با ويژگی ما، شناسايی آنها در سطح کشور و به دست آوردن آمار آنها، پيگيری و حل مشکلات ، ارتباط برقرار کردن با جوامع داخلی و خارجی، حضور اجتماعی و جمعی گسترده تر در محافل و رسانه ها و همچنين ارتقای معيشت به لحاظ منزوی بودن و سرخورده بودن آنها به واسطه شرايط فيزيکی از اهدافی بود که ما از آغاز تاسيس اين انجمن دنبال می کنيم. در همين راستا و با گذشت 9 ماه از شروع به کارمان، دو کميته فرهنگی- هنری و ورزشی را فعال کرده ايم.

  · در اين کميته ها چه آموزش هايی داده می شود؟

  اولين و بهترين دستاورد کميته ورزشی اين بود در دربی 67 حضور پيدا کرد و مردم به خوبی آنها پذيرفتند و استقبال قابل توجهی کردند، آموزش موسيقی توسط گروه فرهنگی- هنری ارائه می شود. جای تشکر دارد که دوستان از خانه و از انزوا خارج شده و در برنامه ها مشارکت دارند.

  · چه سازهايی در اين کلاس ها آموزش داده می شود؟

  فعلن گيتار، ارگ، بلز و پرکاشن در کلاس های ما به هنرجويان آموزش داده می شود.

  · درباره گروه ورزشی نيز توضيح مختصری بفرماييد؟ چه ورزش هايی در اين گروه آموزش داده می شود؟

  چون ما در شروع راه هستيم و بودجه کافی برای گسترش رشته های ورزشی نداريم فعلا در حال حاضر تنها فوتبال را داريم هرچند که درصدد بوديم واليبال بانوان را نيز راه اندازی کنيم، اما متاسفانه بودجه ما کافی نيست و سالن مختص آنها نيز محدود است به همين لحاظ فعلن موفق به برگزاری آن نشده ايم.

  · با توجه به اينکه افراد با ويژگی شما جزو افراد معلول به حساب نمی آيند، اما ويژگی های فيزيکی افراد عادی را هم ندارند، در اين مورد چه کاری انجام داده ايد؟ به اين لحاظ که خود را جزو دسته و گروهی قرار دهيد و امتيازاتی را طلب کنيد؟

  اين يکی از اهداف انجمن است. ما جايگاهی را در جامعه نداشتيم، فراموش شده بوديم. خيلی ها ما را معلول به حساب نمی آورند اما ما را معلول می دانند. اگر معلول نيستيم چرا سهيمه اشتغال زايی نداريم؟ چرا به ما در کارها اعتماد نمی کنند؟ و اگر هستيم چرا به ما امتيازاتی را نمی دهند؟ ما اين خلاء ها را احساس کرديم و با تشکيل اين تشکل قطعن آنها را پيگيری می کنيم که با توجه به اينکه ما معلول نيستيم اما دارای شرايط افراد عادی نيز نيستيم، شرايط و امتيازات خاصی را برای ما در حوزه حقوق شهروندی قائل شوند.

  · آيا دارای آموزش های فنی برای اعضا هستيد با توجه به شرايط موجود سطح تحصيلات عالی اعضا چگونه است؟

  بله ما درصدد هستيم که تخصص اعضا را بالا ببريم اما واقعيت آن است که حضورمان در دانشگاه ها محدود است.. دوستان بيشتر خواهان طرح های اشتغال زا هستند، اما من فکر می کنم ما بايد با حضور اجتماعی و توانمند کردن خود اعتماد جامعه را کسب کنيم. مثلا بسياری از دوستان ما رانندگی می کنند و می توانند در آژانس های تاکسی رانی کار کنند اما به دليل شرايط جسمی مردم در برخورد اول آنها را ناتوان از انجام چنين مشاغلی می دانند .

  · برای جلب اعتماد جامعه بايد اعضای انجمن از خود توانمندی و تخصص نشان دهند در اين زمينه برنامه ای داريد؟

  بله کاملا موافقم مثلا درصدد دوره های آموزش رايانه هستيم.

  · در مورد نقش رسانه ها بالاخص صدا و سيما به عنوان رسانه ملی چه نظری داريد؟ چون در سريال ها و فيلم ها عمدتا از افراد با ويژگی شما در نقش های طنز و منفی استفاده شده است؟ به عنوان مثال در سريال سمندون يا مجموعه های طنز و...

  صدا و سيما تا به امروز تقصيری نداشته اما اگر از اين به بعد کم لطفی کند، به ما لطمه زيادی زده می شود. به اين لحاظ می گويم مقصر نيست که حضور ما در جامعه کم رنگ بود و آنها از ما در کارکترهای خاصی استفاده می کردند. اما زمانی که ما با شکل گرفتن اين انجمن، جمع بودن خود را اعلام کرده ايم و می گوييم ما دارای تخصص های مختلف هستيم، رسانه می تواند بر اساس تخصص اين افراد به آنها بها دهد. به نظر من چون قبلا چنين جمعی نبوده از آنها به شکل کمرنگ و به شکل تمسخر آميز استفاده شده است.

  · اما ساخت سريال ها با اين فرمت باعث شکل گيری يک تصور منفی می شود...

  من بعد ما برای اين مشکلات راه حل داريم و در مقابل ساخت اين برنامه ها از خود واکنش نشان می دهيم و از ادامه دادن اين روند جلوگيری می کنيم. همانطور که در مسابقه مسير طلايی ما معترض شديم و استفاده طنزآميز از اعضای خود را محکوم کرديم که اين امر موجب جلوگيری از ادامه مسابقه شد.

  · آيا خود درصدد ساخت يک برنامه تلويزيونی هستيد؟

  بله. صددرصد. انجمن در آينده تهيه کننده می شود و سياست ها و اهداف خود را به تصوير می کشد.

  · درباره تعداد اعضای انجمن توضيحی بفرماييد؟

  تعداد اعضای رسمی که به صورت چهره به چهره جذب شده اند حدود 250 نفر است. ما امکانات محدودی داريم و به همين لحاظ اعلان رسمی برای جذب اعضا نکرده ايم. کسانی که تشکيل پرونده داده اند نيز حدود 150 نفر هستند.

  · به اين ترتيب شيوه شناسايی شما به صورت چهره به چهره و در يک جمع محدود است؟

  بله مثلا در برنامه ماه عسل ما سايت خود را معرفی کرديم و بسياری از دوستان سايت را پيدا کرده و آدرس دفتر را گرفتند. گزارش خبری شبکه 3 نيز در شناسايی اين انجمن و معرفی ماهيت و فعاليت های رسمی و جدی آن بسيار موثر بود. پيش از اين بچه های ما حضور جدی در مسائل اجتماعی نداشتند. اين امر باعث ايجاد تصوير منفی در مورد افرادی با شرايط مشابه ما شده بود. در حالی که در ميان ما قاليباف، تکنسين هواپيما، استاد دانشگاه، دندانپزشک و... وجود دارد.

  · به اين ترتيب شما معتقديد افراد با ويژگی شما قادر به انجام تمام کارهای افراد معمولی جامعه هستند؟

  صددرصد. منتها جايگاهی را نداشتيم و بستری فراهم نبود. اما اگر با تاسيس اين انجمن جامعه ما را نپذيرد، با توجه به توانمندی های بچه های ما کم لطفی کرده است.

  · در مورد برنامه های سال آينده خود توضيح دهيد؟

  ما ابتدا بايد در بين خودمان به اين باور برسيم که توانمند هستيم. ما بايد ابتدا ضعف ها و مشکلات خود را حل کرده و بعد به صورت جدی تر در جامعه حضور پيدا کنيم. برگزاری همايش ها مشابه همايش 25 ديماه برای حضور بچه ها، برگزاری تورها برای حضور در اجتماع و جلوگيری از انزوا، پيگيری کلاس های آموزشی و...از اهداف ابتدايی اين انجمن است.

  · نحوه عضوگيری دراين انجمن چگونه است؟ آيا افراد عادی می توانند عضو انجمن کوچولوهای ايران شوند؟ نظير انجمن باور؟

  خير از نام انجمن مشخص است که ويژگی کوچک بودن به لحاظ جسمی از شرايط اوليه عضويت در اين انجمن است. البته ما دو نوع عضويت داريم. عضو اصلی که بايد شرايط ما و تابعيت ايرانی را دارا باشد. عضو هوادار که صرفا اشخاصی هستند که هوادار کوچولوهای ايران هستند و عضو باشگاه هواداران انجمن می شوند.