از 10 سالگی که نابينا شد، مادرش او را در خانه نگهداشت و از مدرسه بيرون کشيد، در خانه ماند بی آنکه درکی از آنچه بر همسالانش می گذرد داشته باشد، 17 سال از آن ماجرا مي­گذرد و پس از گذشت اينهمه سال مادر در جريان يک همايش از اين مسئله آگاه شد که طول اينهم سال حق اين را داشته که کودکش را برای ادامه تحصيل به شبانه­روزی بفرستد، چه کسی جوابگوی اين رکود 17 ساله است مادری که بر ناآگاهی به واسطه بی سوادی تکيه می کند، دولت، رسانه عمومی که معلولان در آن حضوری مختصر دارند و سخن از حقوق آنها که احتمالی نزديک به صفر دارد، بهزيستی يا سازمان­های غيردولتي؟ شايد فايده اين پرسش اين باشد که نگذاريم اين وقفه­ برای ديگری تکرار شود و کودکی به واسطه معلوليت از حداقل حقوق خود برکنار بماند.

  در هفته گذشته بنا به يک سنت چندين ساله در جهاد کشاورزی خراسان رضوی همايشی با هدف تجليل از 200 مادر خانواده جهاد که فرزندان دارای معلوليت دارند، برگزار شد( سنتی که اميدواريم همه سازمان­های دولتی آن را سرلوحه کار خويش قرار دهند و سپاسگزار باشند از مادرانی که لحظه­های خويش را وقف فرزندان معلول خود می کنند) در اين همايش، هاشمی گنابادی نماينده در حوزه رهبری جهاد کشاورزی ضمن تقدير از فداکاری مادرانی که در اين حوزه زحمت می کشند، اجر معنوی را مزد اين زحمات برشمرد و گفت: دعای خير و طلب انرژی مضاعف را از درگاه خداوند برای اين مادران فداکار که جوهر وجودی خود را در اختيار فرزندان دارای معلوليت خود مي­گذارند، طلب می کنيم.

  سهيل معينی، رئيس هيأت مديره انجمن باور نيز ضمن تقدير از اين اقدام جهاد کشاورزی و تلاش­های مادران دارای فرزند معلول، محور سخنان خود را با توجه به فضای حاکم بر همايش بر آگاهي­بخشی به خانواده های دارای فرزند معلول متمرکز کرد و گفت: نگهداری فيزيکی فرزند دارای معلوليت به تنهايی کفايت نمی کند و مادران بايد تلاش کنند که انسان­های مفيد به جامعه تحويل دهند.

  وی در توضيح اين مطلب افزود: مادران دارای فرزندان معلول بايد توجه داشته باشند که معلوليت را با ناتوانی مساوی ندانند و با برداشتن نگاه ترحم­آميز نسبت به فرزندان خود الگويی برای جامعه باشند.

  رئيس هيأت مديره انجمن باور در همين رابطه به نمونه افراد موفق دارای معلوليت اشاره و اظهار کرد کرد : توانمندی اين افراد از اعتماد خانواده به فرزندان­شان نشأت گرفته است.

  معينی کنار گذاشتن تعصبات از سوی خانواده­ها را از ديگر راهکارهای دستيابی به موفقيت افراد دارای معلوليت برشمرد و خطاب به مادران شرکت­کننده در همايش گفت: ما بايد معلوليت را به عنوان يک واقعيت بپذيريم اما توجه داشته باشيم که اين تلخ­ترين واقعيت زندگی نيست.

  وی افزود: بايد به دختران دارای معلوليت خود اعتماد کنيم و در نظر داشته باشيم که اين دختران قرار است درآينده چرخ زندگی خود را بگردانند و مادران فردا باشند.

  معينی در ادامه سخنان خود به فرهنگ­سازی در حوزه معلوليت در جامعه اشاره و توجه بيشتر به اين امر را از سوی مسئولين خواستار شد.

  لازم به ذکر است که در اين مراسم همچنين گروه ناشنوايان سوم شعبان 4 متشکل از ژيلا سرخابی، فاطمه بهرامی، زهرا رهگذری، حميده ميرزاحسنی، زهره قربان­پور، فاطمه چوبدار به سرپرستی فاطمه سهمی حصاری به اجرای سرود پرداختند.

  عدم آگاهی دقيق از حقوق معلولان از سوی خانواده های دارای فرزند معلول مهم­ترين نکته ای بود که در اين همايش به چشم می خورد، بسياری از آنان از مراکز توانبخشی شهر خود و آغاز نهضت معلولان برای ساخت مسکن اطلاعی نداشتند، اين امر ضرورت و نقش مهم اطلاع رسانی به خانواده های دارای فرزندان معلول و توانبخشی مبتنی بر جامعه را نشان می دهد، تاکيد بر برنامه های آموزشی توسط سازمان های دولتی و غير دولتی و نقش رسانه ملی در اين آگاهی بخشی از ديگر ضرورت هايی است که نمی توان آن را ناديده گرفت، مسئولان سازمان­های دولتی و غيردولتی و اصحاب رسانه بايد در نظر داشته باشند که تهران جزئی از ايران است و زمانی که از اين کلان شهر پا به بيرون می گذاريم، فقر اطلاعاتی و آگاهی منجر به بروز مشکلات بسياری برای افراد دارای معلوليت و خانواده­های آنان و عدم دستيابی به زندگی درخور برای آنان مي­شود.

  سايت معلولان ايران با تبريک اين اقدام شايسته مسئولان و دست اندرکاران اداره رفاه جهاد کشاورزی استان خراسان رضوی، از مسئولان و وزير محترم جهاد کشاورزی درخواست می کند که در جهت تبديل اين مراسم به عنوان يک الگوی سازمانی برای جهاد کشاورزی سراسر کشور استفاده کند و با توجه به نيازهای گسترده فرزندان معلول جهاد کشاورزی استان خراسان رضوی بودجه ای را جهت رفع نيازهای اين فرزندان در زمينه های مختلف آموزشی، توانبخشی و رفاهی اختصاص دهد.